16.12.2015 Kolejna monografia


Monografia

Traktując jako dogmat zasadę Nemo iudex in causa sua  oddam głos Recenzentowi mojej pachnącej jeszcze farbą drukarską monografii.

 „Odnotować trzeba udaną próbę zastosowania oryginalnej strategii badawczej w postaci triangulacji metod. Prezentowane w opracowaniu ustalenia opierają się na przeprowadzonych badaniach kwalitatywnych. Stawiane kwestie są oświetlone z wielu punktów widzenia, w oparciu o zróżnicowane źródła i materiały. Poziom zintegrowania powyższych sposobów postepowania badawczego był na tyle wysoki, że przeprowadzone analizy i syntezy stanowiły tylko częściowo badania multidyscyplinarne, a w dużej mierze – interdyscyplinarne, a w pewnych fragmentach – nawet transdyscyplinarne. Warto odnotować, że takie podejście nie zdarza się zbyt często we współczesnej polskiej literaturze naukowej. W tym stanie rzeczy z satysfakcją pragnę zaznaczyć, że monografia jest wszechstronnym podejściem do tytułowej problematyki. Dlatego dla profesjonalnych badaczy poznanie zawartych w niniejszej monografii wyników dociekań teoretycznych to wręcz „lektura obowiązkowa”. Książka będzie też przydatna dla studentów. Należy zatem cieszyć się, że na rynku pojawi się ta oryginalna i nowatorska praca”. dr hab. Jarosław Dobkowski prof. UWM

Jako zachętę i swoiste „lokowanie produktu” dodam jeszcze tzw. abstrakt marketingowy „Dyskusja mająca za przedmiot zdrowie bardzo często porównywana jest do „rzeki z wieloma dopływami”. Każdy ma jakiś pogląd na znaczenie zdrowia, na to, jak je chronić, na jego parametry, powiązanie z czynnikami ekonomicznymi czy wreszcie na paradygmat prawny i społeczny. Dlatego nie tylko interdyscyplinarna dyskusja nad zdrowiem publicznym, ale również dyskusja prowadzona przez prawników przypomina „rozmowę w czasie obiadu”, znaną z Dwóch panów z Werony. Konsekwencją powyższej konstatacji jest przyjęcie tezy wyjściowej, zgodnie z którą działania administracji krajowych mające na celu ochronę zdrowia wpływają na działania i procesy dziejące się poza granicami poszczególnych państw. Najbardziej oczywistym przykładem są choroby zakaźne, które stanowią problem, którego żadne państwo nie jest w stanie samodzielnie rozwiązać. Dlatego podejmowane działania nie zamykają się w granicach poszczególnych państw, ale oddziałują na inne państwa, bowiem żaden kraj nie posiada ani potencjału, ani bodźców do rozwiązywania samodzielnie tych problemów. Dlatego w prowadzonych rozważaniach istotne miejsce zajęła analiza dwóch aspektów procesów zarządzania zwrotnego, tj. zwrotności społecznej i zwrotności kognitywnej. W ich kontekście analizie poddano „efekt gapowicza”, „dylemat więźnia” oraz teorię ograniczonej racjonalności. Zwrócono również uwagę na debatę, jaka obecnie toczy w literaturze prawniczej i ekonomicznej, której przedmiotem jest wzrastająca rola globalnego prawa administracyjnego. Mając na uwadze fakt, że globalne prawo administracyjne znajduje się in statu nascendi, pojawił się problem, czy transpozycja narzędzi i koncepcji wypracowanych na gruncie krajowego prawa administracyjnego do globalnego prawa administracyjnego może być pożyteczna. Pytanie to jest w pełni uzasadnione, szczególnie jeśli uwzględni się odmienności struktur globalnej administracji, względną nieformalność wielu instytucji, wielowarstwowy charakter czy w końcu rolę, jaką odgrywają w niej podmioty prywatne”.

Wobec faktu, że z księgarń monografia zniknęła w ciągu paru dniu osoby zainteresowane jej posiadaniem proszę o maila.